PERIPLO POLOS MUSEOS COMARCAIS E LOCAIS DE GALICIA (4ª ENTRADA):
FUNDACIÓN MUSEO ETNOGRÁFICO “MONTE CAXADO”,
AS PONTES DE GARCÍA RODRÍGUEZ (A CORUÑA).

Hoxe, nesta cuarta xeira na procura da pluralidade e riqueza museística do país, diriximos os nosos pes ata a histórica comarca do Eume, concretamente ata a vila de fundación medieval e señorío do cabaleiro García Rodríguez de Valcarce por privilexio do monarca Henrique II de Trastámara.

Anteriormente, o periplo polos museos do país iniciouse na comarca da Limia (Ourense), na do Condado (Pontevedra) e na do Carballiño (Ourense). Así pois, toca ir reparando nalgúns dos museos das provincias de A Coruña e de Lugo, pero non necesariamente por orde.

Nesta ocasión imos centrar a entrada nun fantástico Museo de contido fundamentalmente etnográfico, aínda que tamén nos leva ó pasado histórico dos tempos contemporáneos da vila das Pontes e da súa comarca.

 VALORIZACIÓN DO DECANO DOS CRUCEIROS DE GALICIA (2ª parte)

Continuamos amosando particularidades e compartindo novas que teñen que ver con este singular ben do patrimonio cultural. Esta serie de entradas forman parte da sección do Facebook do Museo que, cunha periodicidade mensual, imos amosando paseniañamente aspectos tanto a nivel artístico, estilistico e interpretativo, como da utilización deste elemento como emblema e icona para múltiples facetas e actividades da vida de Melide. Así podemos ver como a súa imaxe é utilizada en portadas de pubñicacións, como logo e escudo de equipos deportivos ou mesmo formando parte da decoración de bombos dos grupos folclóricos. Continuamos nesta entrada amosando diversas particularidades, sendo a segunda parte da que iniciamos no mes de xuño neste blog.

 A MÁMOA DO REI (VILABOA, PONTEVEDRA) 

E O FORNO DOS MOUROS (A MORUXOSA, TOQUES). 

DOUS EXEMPLOS MOI SEMELLANTES DE ARQUITECTURA MONUMENTAL MEGALÍTICA

Nesta entrada imos amosar o exemplo dunha anta (ou dolmen) de cámara e corredor, moi semellante ó caso do Forno dos Mouros situado na Serra do Bocelo, na divisoria entre Toques e Sobrado dos Monxes. Concretamente estamos a presentar a espectacular “Mámoa de Rei” situada na Chan de Castiñeiras, no Concello de Vilaboa (Pontevedra).

Mámoa do Rei

 PUÑAL DE ESPIGO DO MONTE DAS PENAS (TOQUES) NO PARQUE ARQUEOLÓXICO DA ARTE RUPESTRE DE CAMPO LAMEIRO

No Centro de interpretación da Arte Rupestre de Campo Lameiro (Pontevedra) atópase exposto nunha vitrina un puñal de espigo procedente do Concello de Toques. O achado do puñal é o resultado dun dos traballos arqueolóxicos realizados dentro do proxecto de “Arqueoloxía da Paisaxe na área Bocelo-Furelos”, un proxecto de amplo espectro dirixido e coordinado polo profesor Felipe Criado Boado, e subdirixido por diversos especialistas na arqueoloxía galega dende o Paleolítico ata a Idade Media.

Entre os anos 1987 e 1989 desenvólvense no Concello de Toques diversas intervencións para afondar no sistema de poboamento e de interacción das sociedades prehistóricas, protohistóricas e históricas no medio, é dicir, na adaptación das comunidades ó medio físico e, por ende, na correlación entre os grupos humanos e a paisaxe física (tanto no eido de asimilación, como no plano de “domesticación” da mesma).

 MODERNISMO EN MELIDE: CASA DO NOTARIO

Esta formidable casa é un dos tesouros artísticos da vila de Melide. Edificada a principios do século pasado, responde ás pautas decorativas propias do novo movimento artístico que estaba a desenvolverse en toda Europa, aínda que as pautas construtivas sexan ás dunha casa urbana tradicional.

 Penas míticas e sacras da Terra de Melide (1ª parte).

Neste artigo imos falar dos monumentos naturais, destacados na paisaxe e recollidos na cartografía como elemento notorio á par de referencial. Recollemos nesta primeira entrada catro grandes penedos que son un fito referencial na paisaxe da bisbarra: A Pena Grande de Pezobrés; O Penedo do Hospital de San Nicolao; a Cheminea dos Mouros do Rechinol; a Pena Moura da Moruxosa; e as Pías de San Xurxo de Mourazos.

 O ESCUDO DE MELIDE.
(A significación do emblema municipal).

Nesta entrada de hoxe imos falar do escudo de armas de Melide, posto que consideramos que hai diversos aspectos descoñecidos, que compre sinalar.

Primeiramente imos parafrasear senllas descricións que sobre el fan dous estudosos da heráldica.

Así na entrada sobre Melide na “Gran Enciclopedia Gallega” Jaime Bugallal y Vela, reputado xeneloxista, fai unha descrición formal e iconográfica do mesmo, nos seguintes termos: “El Ayuntamiento de Melide trae por armas: de azur, la tiara pontificia, que es una mitra o bonete ovoide de plata, enfilado de tras coronas ducales de oro, sumado de un mundo o globo de oro, centrado y cruzado de lo mismo, con dos ínfulas de plata pendientes, franjadas de oro y sembradas de cruces de sable; la tiara brochante sobre dos llaves puestas en aspa, la de la diestra de oro y la siniestra de plata, y acompañada en punta de tres estrellas de oro. Al timbre, corona real cerrada.”.